Onlangs zijn enkele bestuursleden op werkbezoek geweest in ons Palabana Kinderdorp in Zambia. Anne Martens schrijft hierover:

Kinderen missen Pola

De kinderen waren dolblij om ons weer te ontmoeten. Ze missen hun ‘Granni’ Pola heel erg, maar konden weer ervaren, dat wij in Nederland alles in het werk stellen om hen een goede toekomst te kunnen geven. Natuurlijk had ik voor de reis weer flink gebedeld en zo kon ik een grote volle koffer met schriften, schetsboeken, 140 pennen en kleurpotloden, kleding, 2 voetballen en armbandjes meenemen. Maar het klapstuk waren de 2 laptops die wij konden overhandigen aan de kinderen van het voortgezet onderwijs. Een Afrikaanse spreuk zegt: ‘a child without education, is like a bird without wings!’ Een kind zonder opleiding is als een vogel zonder vleugels. En zo is het ook!

Op familiebezoek

Dit keer werden wij ook naar de achtergebleven familie van een van onze kinderen gebracht. Nu konden wij ervaren waarom dit meisje, Memory genaamd, was geselecteerd voor ons ‘Dorp Van Hoop’. Op de weg daar heen leek het of de tijd wel 100 jaar heeft stilgestaan. We kwamen in een hele kleine nederzetting van armoedige strohutjes terecht. Een en al stof en aarde, deze mensen hebben dus helemaal niets; geen pensioen, geen AOW of enige vorm van bijstand. De ouders van dit meisje waren overleden aan de gevolgen van HIV/aids. Er was geen enkele voorziening van gezondheidszorg. Geen dokter, geen apotheker, geen drogist en in de verre omtrek ook geen hospitaaltje. De grootouders, inmiddels zelf hulpbehoevend konden niet of nauwelijks voor de achtergebleven kinderen van hun dochter zorgen. Het was een bijzondere ontmoeting waardoor wij weer konden ervaren hoe hard de hulp voor deze aidsweeskinderen nodig is. Rondom de hutjes kweekt men groente en maïs voor het levensonderhoud, want er is natuurlijk ook geen supermarkt in de verre omtrek te bekennen. Wij als bestuur zaten op kleine boomstammetjes en de mensen zelf zaten gewoon in het stof op de grond. Alleen voor de gehandicapte grootvader was er een wrakke stoel beschikbaar. Wat opviel, was de blijmoedigheid en vrolijkheid en de waardigheid van deze mensen. Zij waren heel vereerd met het bezoek en bij het afscheid kregen wij, de beide vrouwen uit ons bestuur, een grote pompoen aangeboden. Dit was gewoon hun eigen voedsel dat zij aan ons afstonden. In ons kinderdorp werd er die avond dan ook heerlijk pompoensoep met maïs van gekookt. Tijdens de schoolvakanties gaan de kinderen altijd op bezoek bij hun familie voor zover zij deze nog hebben. Zo wordt voorkomen dat zij de band met hun dorp en hun cultuur niet verliezen. Het was mooi om dit mee te mogen maken.

Groot onderhoud nodig

Helaas moesten wij ook ervaren, dat allebei de watertanks in ons dorp kapot waren. Er was geen geld beschikbaar om deze te laten vervangen. Na 10 jaar hadden ze het opgegeven. De kinderen konden niet douchen of de toiletten gebruiken of de moestuin besproeien. Dit vonden wij onacceptabel en er moest weer druk vergaderd worden met de manager ter plekke. De reparatie en/of nieuwe tanks zouden maar liefst tussen de zes en tienduizend USA dollars kosten. Gelukkig werd er besloten om dit werk dan ook direct te laten uitvoeren. Wij als bestuur hopen dat de donaties voor dit jaar deze kosten kunnen gaan dekken. Wij doen ons uiterste best hiervoor.